Fr | Nl

Nieuwsbrief


WWF Kids


Walvissen

Walvissen ademen door een spuitgat, dat zich boven op hun hoofd bevindt. De vorm van de uitgeademde lucht varieert naargelang de walvissoort en dit staat ons toe een onderscheid te maken. De blauwe vinvis blijft meer dan 45 minuten onder water.
De blauwe vinvis is het grootste dier dat ooit op deze planeet leefde: 30 m lang, 120 ton (oftewel het gewicht van 30 olifanten). De bultruggen hebben borstvinnen die tot 6 m lang kunnen worden. De bultrug heeft een staartvin die tot 3 m lang kan worden.
De knobbels op het hoofd van de bultrug bevatten tastharen. De bultrug springt zonder aarzelen uit het water. De bultrug kan enkele keren achter elkaar met zijn staart op het wateroppervlak slaan.
De bultrug heeft geen schrik van boten en komt soms nieuwsgierig een kijkje nemen. Mannelijke bultruggen zingen de meest ingewikkelde liedjes van de dierenwereld. Bultruggen leven in groepen van 1 à 15 dieren en meer in de voedings- en voorplantingsgebieden.
Het jong van een bultrug weegt 1 à 2 ton. De bultrug voedt zich tijdens de winter in de koude wateren. Bultruggen brengen de zomer dan weer door in de warmere wateren van de voortplantingsgebieden.
De staartvin is plat en horizontaal. Gestuurd door de spieren in de onderkant van de rug, duwt de staartvin de walvis aan een snelheid die kan oplopen tot 33 km/u. Als een walvis uitademt, is dit een wolk van waterdamp, druppeltjes olie en een substantie uit de longen, die zich vormt door de condensatie van warme uitgeademde lucht en de koude buitenlucht. De dwergvinvis heeft een zeer spitse snuit, vandaar zijn latijnse naam: acutorostrata.
De dwergvinvis heeft een witte band op zijn borstvin. De dwergvinvis is erg schuw, maar enkele dieren komen de boten bekijken. De grijze walvissen hebben de langste migratie: 16.000 km van Alaska naar Mexico.
De grijze walvissen zwemmen regelmatig vertikaal, met hun hoofd uit het water. Men zegt dat ze naar de horizon kijken. Als de grijze walvis uitademt, krijgt dit een V-vorm en kan het tot 3 à 4 m hoog gaan. De grijze walvissen worden geteisterd door luizen en rankpootkreeften (gele en witte vlekken).
De grijze walvis is de enige walvis die zich voedt met de schaaldieren die op de bodem van de zee wonen. De populatie van grijze walvissen in het noordwesten van de Stille Oceaan staat op het punt uit te sterven, met minder dan 100 overgebleven dieren. De populatie van grijze walvissen in het noordoosten van de Stille Oceaan herstelt goed van de intensieve jacht. Er zijn meer dan 26.000 dieren.
De zuidkaper heeft grote eeltplekken op zijn hoofd. De mond van de zuidkaper heeft een sterke kromming. De zuidkaper haalt zijn staart soms uit het water. Deze gebruikt hij als een windzeil om door het water te glijden.
De zuidkaper heeft geen rugvin (hier een albinosoort). Walvissen hebben een zwak voortplantingspercentage: ze brengen elke twee à drie jaar een jong op de wereld na een dracht van bijna een jaar. Toerisme wat toelaat walvissen te observeren, vormt een alternatief voor de jacht, maar men moet respect hebben voor de dieren.

De nieuwsbrief

Meld je aan om het laatste nieuws over WWF België te ontvangen

Ik steun WWF

Door lid te worden ondersteunt u de projecten van WWF-België.
Word lid