Snelkoppelingen

• Dossiers
• Nieuws
• Video's
• Onze projecten

Nieuwsbrief

WWF Kids

Deel deze pagina

• Toevoegen op Facebook
• Tweet deze pagina
• Toevoegen aan Netlog
• Toevoegen aan MySpace
• Toevoegen aan Google
• Toevoegen aan Live Messenger
• Toevoegen aan Del.icio.us
• Toevoegen aan Digg
• Toevoegen aan Netvibes
• Bloggen op Wordpress
• Bloggen op Blogger
• Meer opties

© Vladimir Filonov / WWF-Canon

Fotogalerij

Amoerluipaard

Meer beelden

Bedreigingen

Verlies en fragmentatie van het leefgebied

Tussen 1970 en 1983 heeft de Amoerluipaard 80% van zijn leefgebied verloren. De oorzaken waren ontbossing, bosbranden en de omzetting van land naar landbouwgrond.

Maar er is nog hoop. Er blijven nog steeds bosgebieden over waar de luipaarden kunnen leven. Als we de ontbossing tegenhouden en strijden tegen bosbranden en stropers, zal de populatie Amoerluipaarden kunnen groeien.

Het verdwijnen van prooien

De luipaard eet voornamelijk hoefdieren (reeën, Sikaherten). De lokale bevolking jaagt vaak op hoefdieren, maar deze dieren ondervinden ook de nadelen van het verdwijnen van de bossen. Als we willen dat de luipaarden terug kunnen leven in hun oude leefgebied, moeten we eerst zorgen dat de populaties van de prooien er kunnen groeien.

Stropers en illegale handel

De luipaard wordt vaak gezocht voor zijn mooie gevlekte vacht. Rond de bossen van deze luipaarden bevinden zich dorpen en velden, wat het gemakkelijker maakt voor de stropers om het bos te benaderen. De bevolking jaagt ook zelf op luipaarden en op hun prooien (reeën, Sikaherten, hazen) om zich te voeden of om te verkopen.

Conflict met mensen

De Amoerluipaarden zijn de natuurlijke vijand van herten. Boeren in de regio houden herten voor menselijke consumptie of om hun gewei te verkopen op de Aziatische markt (voor de traditionele geneeskunde).

Als ze weinig voedsel vinden, benaderen de luipaarden de boerderijen. De boeren willen hun investering beschermen en doden de luipaarden die hun dieren willen nemen.

Kwetsbare populaties en inteelt

De Amoerluipaard is erg gevoelig aan catastrofen zoals bosbranden of ziektes, want er blijven te weinig dieren over. Ze zijn ook gevoelig aan inteelt.

Men heeft al gezien dat vader en dochter, of broer en zus een koppel vormen. Dat kzan zorgen voor genetische problemen. Deze koppels planten zich voort in andere populaties maar het kleine aantal dieren verkleint de kans op een niet-familiale voortplanting. Inteelt vermindert de vruchtbaarheid. Het aantal kleintjes per volwassen vrouwtje is tussen 1973 en 1991 gedaald van 1,9 naar 1.